| |
HISTORIA REGIONU
Horodło- piękna i malownicza miejscowość, rzucona gdzieś na południowo-wschodnich rubieżach Polski. Miejsce to jak stara księga napełnione jest literą narodowych dziejów. Tu w historii dawano odpór hordom nieprzyjaciół, tu bratano się w wierze i mieczu, by dać nauczkę najeźdźcom. Po latach niepokojów czas pozwolił rozpocząć mieszkańcom tej nadbużańskiej krainy spokojne, normalne życie. Horodło, jak każda miejscowość ma swoją historię, bliższą i dalszą i tę najdalszą, prawie legendarną sięgającą czasów przedhistorycznych. Nazwa Horodło (Hrodło) w języku starosłowiańskim oznacza gród, czyli miejsce ogrodzone, obronne przeciw napadowi nieprzyjaciół. W czasach pierwszych Piastów pod osłoną grodu osiedlali się ludzie, na gruntach osadzano jeńców. Tu w bezpiecznym miejscu odbywały się targowiska, zjazdy oraz rozszerzało się rzemiosło. W ten sposób u stóp grodu horodelskiego zaczęło rozwijać się i rosnąć osiedle, które stanowiło zaczątek przyszłego miasta. W kalendarium Horodła są różne daty upamiętniające ważne wydarzenia, najczęściej są to wydarzenia tragiczne,a takim bez wątpienia był rok 1240- kiedy w czasie najazdu Tatarów zniszczeniu i spaleniu uległ gród horodelski. Niemniej w historii Horodła, jest wiele dat godnych zapisania złotymi zgłoskami w Księdze dziejów Polski. W dniu 2 października 1413 r. w Horodle będącym wówczas pod bezpośrednią władzą książąt mazowieckich, odbył się wiekopomny zjazd horodelski, na którym zawarta została unia Polski i Litwy. Zjazd ten,zwany również Sejmem Wielkim miał wielkie znaczenie dla stosunków polsko-litewskich,a niemal olbrzymie dla wewnętrznych stosunków w Wielkim Księstwie Litewskim. Jest to niewątpliwie najświetniejsza karta z dziejów Horodła. W 1454 r. Władysław -książę Mazowiecki jako władca Horodła nadaje mu magdeburskie prawa miejskie, tym samym zrównując je w prawie z innymi miastami polskimi. Także książę Władysław Mazowiecki około 1455 roku sprowadza do Horodła 00. Dominikanów, buduje dla nich klasztor i nadaje im obszerne dobra tuż pod Horodłem. W 1462 r, Horodło wraz z całą Ziemią Bełską przechodzi w ręce Jagiellonów. Kazimierz Jagiellończyk potwierdza w 1487 r. przywileje miejskie Horodła. Przez następne stulecia Horodło przechodzi wiele burzliwych i tragicznych zakrętów historii. Po raz kolejny niszczą je Tatarzy, następnie Kozacy i morowa zaraza. Przez Horodło przetacza się potop szwedzki i najazd Rakoczego. Ale miasto wciąż żyje, pamięta okres swej świetności i chwały. W 1861 r. w 448 rocznicę uchwalenia Unii Horodelskiej odbyła się pod Horodłem manifestacja patriotyczna ludności wszystkich ziem Polski, pod hasłem odnowienia sojuszu polsko-litewskiego. W dniu 10 października w czasie trwania uroczystości usypano kopiec i ustawiono dębowy krzyż, jako znak pamięci Unii Horodelskiej. Pamięć ta żyła i żyje wczasach nam bliższych, bowiem 10 sierpnia 1924 r. ponownie na polach horodelskich miała miejsce podniosła uroczystość odsłonięcia odnowionego i podwyższonego kopca,upamiętniającego zjazd w 1413 r. Dzisiaj Horodło to mała, malownicza miejscowość w południowo- wschodniej Polsce. Życie mieszkańców płynie tutaj powoli i spokojnie. Zdarzają się jednak momenty, które są ważnymi wydarzeniami w spokojnym życiu Horodła. I tutaj należy wspomnieć oddanie do użytku w 1995 r. nowej, dużej szkoły oraz w 2001r. nowoczesnej sali gimnastycznej, służącej uczniom i lokalnej społeczności. Także dużym wydarzeniem w życiu współczesnego Horodła było powstanie w 2001 r. Strażnicy Straży Granicznej. Dzisiejsze Horodło może zachwycić skarbami przyrody, walorami agroturystycznymi, a głównie historią, tak wielką i niezapomnianą, bo żyjącą w sercach i umysłach mieszkańców.
|
|
